پادشاهى الموفق لامر اللّه عبد الملك بن مروان بن الحكم بيست سال و يك ماه « 1 » سرافراز عبد الملك بعد از آن * به جاى پدر شد خديوِ جهان موفق لامر اللّه او را خطاب * نهادند و ز آن كار شد كامياب شهى بود پردانش و زورمند * در آن سرورى پايه گشتش بلند ز مروانيان و اموّى چنان * كسى را نُبد بسط ملك و زمان 5 همه چيز بودش به جا غير آن * كه بوديش گنده به غايت دهان به حدّى مَگس گر گذشتى بَرو * زِ گندِ دهانش فتادى فرو حرب مهلّب با ازارقه « 2 » به اهواز وز آن‌رو ازارق « 3 » به ششتر درون * برآورد سر ، قوّتش شد فزون بر آن قوم شد ابن ماحوز « 4 » امير * بر آن ملك گشتند آن قوم چير به ملك عراق و به بصره ازو * شدندى و گشتند پيكارجو 10 به تنگ آمدند بصريان زين قِبل * بَر ايشان نُبد دستشان در جدل

--> ( 1 ) عنوان . طبرى 9 / 3798 : ابو معشر ، مدت خلافتش را سيزده سال و پنج ماه ، على بن محمد مداينى ، سيزده سال و سه ماه و پانزده روز و ابو معشر نجيح گويد : مدت زمامدارى وى از روزى كه با وى بيعت كردند تا به وقت وفات بيست و يكسال و يك ماه و نيم بود و تاريخ گزيده ، بيست و يكسال و يك ماه آورده است . ( 2 ) عنوان . در اصل : با ارازقه . ( 3 ) ( ب 7 ) . در اصل : رو ارازق . و مصراع دوم : در اصل : شذ فرون . ( 4 ) ( ب 8 ) . در اصل : قوم شذ ابن ماحور : زبير بن ماحوز .